Çocuğumuza Öğüt Vermek Yerine Ona Örnek Olalım

0

Çocuklar anne-baba başta olmak üzere çevresindeki büyükleri model alarak büyürler. Biz farkına bile varma­dan davranışlarımızı izler, bizi taklit ederek kişiliklerini geliştirirler. Buna identifikasyon (özdeşleşme) mekaniz­ması diyoruz.

Bu yüzden çocuğumuzun nasıl olmasını istiyorsak öy­le davranalım. Öğüt vermekle çocuk istediğimiz gibi ol­maz. Çünkü öğüt, en ucuz ve kolay yöntemdir. “Şunu yapma” demek yerine neden yapmaması gerektiğini an­latmak uzun ve zahmetlidir. Biz bu yolu tercih edelim.

Çocuğumuzda görmek istemediğimiz davranışları ön­lemek için öncelikle kendimizi iyi gözlemeli ve davranışlarımızı kontrol etmeliyiz. Yaşantımıza ve uygulamaları­mıza dayalı öğrenmeler daha kalıcı ve anlamlıdır.

Çocuğumuza doğrulukla davranalım ve yalan söyle­mekten kaçınalım. Oyun oynadığımız zaman eğlence için bile olsa hile yapmayalım. Bir anlaşma yaptığımızda, bize saçma gelse bile, sözümüze sadık kalalım. Yanıldığımızda özür dileyip hata yaptığımızı açıklayalım.

Ne söylersek yapalım ve ne yaparsak söyleyelim. Tutarsız olmaktan kaçınalım. Çocuğumuza ne öğütlüüyorsak onun önünde biz de uygulayalım. Bir şey için söz verdiğimizde, can sıkıcı veya mantıksız bir şey olsa bile, sözümüze bağlı kalalım.

Dürüst olmaya özel önem verelim. Dürüstlük başkala­rının bizi takdir etmesine ve bize saygı göstermesine de sebep olur. Başkalarına doğru ve dürüst davrandığımızda kendimize karşı da böyle olmaya devam ederiz. Üstelik çocuklarımız bize benzer.

Dürüstlük, hayatta huzurun ve mutluluğun anahtarı­dır. Çocuklarımıza bu anahtarı sağlayalım.