Evimizin Doktoru

Çocuğumuza Kaba Kuvvet Uygulamaktan Kaçınalım

Posted on 16. Oca, 2009 by admin in ÇOCUKLARDA RUHSAL SAĞLIK

Çocuğu döverek veya şiddet kullanarak terbiye etmek­ten kaçınalım. Çünkü:

· Bir kere, çocuk bir yaramazlık yaptığı zaman da­yak yerse, yaptığının karşılığını ödemiş demektir. Yaptığını tamir etmek veya onun kötü sonuçları­nı düzeltmek için düşünmesine veya başka bir şey yapmasına gerek kalmamıştır.

· Dövülen çocuk anne-babaya kızgın tavır alır. Kendi­ni suçlu hissetmek yerine mağdur ve suçlayan ko­numuna geçer.

· Çocuğun anne-babadan daha güçsüz, daha aciz oldu­ğunun bu şekilde yüzüne vurulması onu utandırır, onlara güvenini sarsar. Giderek kızgın, sinirli, işbirliği yapmaya yanaşmayan ve utangaç bir kişi haline gelir.

· Çocuk, anne-babasının davranışını taklit edip karşı­laştığı problemleri kaba kuvvetle çözmeye çalışır, kızdığı zaman o da bir başkasını dövmeye meyilli olur. Böylece fiziki ceza, çocuğa vicdanlı olmamayı öğretir. Dayağa alışan çocuk, başkalarıyla sürtüş­mesini sözle halledemez; o da dayağa, dövüşe, şid­dete kolayca başvuran biri haline gelebilir.

· Babasını örnek aldığı için gelecekte kendi çocukla­rını da dayak atarak büyütebilir.

· Sıklıkla, her suç işlendiğinde kullanılan dayak etki­sini kaybeder. Her kusurunda çocuğu dövmek, di­sipline sokmaktan çok kafasını karıştırmaya yarar.

· Dayak sadece engellemek istediğimiz davranışına değil, çocuğun tüm davranışlarına ket vurur.

Dayağın, tokatın çocuk eğitiminde hiç mi yeri yoktur? Arada ufak bir tokatın bu tarz şiddetten farklı olduğunu da söyleyelim. Bazen birçok aile, son çare olarak çocuğu­na “bu kadar yetti artık!” demenin bir yolu olarak bir to­kat atmayı faydalı bulabilir.

Her şey darmadağın olduysa ve yapacak başka bir şey kalmadıysa; bu, çocuğun çok ileri gittiğini gösteren şok edici bir taktik olabilir. Çok kullanılırsa bu yolun etkisi­nin kaybolacağını da unutmayalım.