Çıban

2

Çıban, her hangi bir mikrobun etkisiyle kıl kökünün ya da onun çevresinin irin toplamasıdır. Çıbanlar vücutta fazlaca oluşan zehirlerin birikmesi sonucu ve vücudun bu zehirleri dışarı atmak için vermiş olduğu tepkidir.

Kırmızı ve şişkin, içi irin dolu bir şekli vardır. Vücu­dun her hangi bir yerinde çıkabilirler. Genellikle vücu­dun omuz, sırt kısmında ve kasık bölgelerinde çıkmak­tadır. Çıbanlar kimi zaman seyrek çıkmalarına karşılık kimi zamanda sık, sık çıkmaktadırlar. Ortaya çıkan bu çıbanları sıkmamakta fayda vardır.

Çünkü sıkılan bu çıbanlar dağılarak vücutta başka çı­banların çıkmasına da zemin hazırlar. Bunun önüne geçmek içinde antibiyotik kullanımı ve alkol kullanımı­nın yanı sıra kahve, şeker ve çikolataya da dikkat etmek gerekir.

Bu çıbana sahip olan kişilerin havlusu tıraş malzeme­leri, yatağı ya da buna benzer kişisel eşyaları da çıba­nın, bu eşyaları kullanan kişilere geçmesine neden olur.

Kullanılan Malzemeler:

Badem

Bal

Çam sakızı

Sabun

Tereben­tin

Hazırlanışı:

İkişer tatlı kasıp badem, çam sakızı, sabun, tereben­tin ve bir çay bardağı bal alınarak bir kaba konur. İyice karıştırılarak merhem hafine getirilir ve çıbanlara sürülür.

Kullanılan Malzemeler:

Gül Kurusu

Kedi Otu

Mahmude

Mesteki

Sandal

Sarı Sabır

Hazırlanışı:

Üç tatlı kaşığı gülkurusu, mesleki, kedi otu, sandal, iki tatlı kaşığı sarısabır ve yedi tatlı kaşığı mahmude alı­narak bir kaba konur. İyice ezildikten sonra, iki çay kaşığı yenir.

Kullanılan Malzemeler:

Adaçayı

Papatya

Gül

Hatmi

Sinir Otu

Su

Hazırlanışı:

Üç tane papatya, iki tutam* gül, adaçayı, hatmi ve bir tutam sinir otu alınarak bir kaba konur. Beş bardak su eklenerek kaynatılır. Soğutulduktan sonra bir pamuk yardımı ile çıbanların üstüne sürülür.

Eklemek İstedikleriniz

İlgili Başlıklar